با این حال ، عوارض مربوط به پارکینسون می تواند طول عمر افراد مبتلا به این بیماری را کوتاه کند. این یک پاسخ الکتروفیزیولوژیکی است که با شنیدن یک محرک «انحرافی» در مجموعه ای از «استانداردهای» ادراکی یکسان در مغز رخ میدهد. حملات میگرن در بعضی از افراد ممکن است بطور هفتگی رخ دهند، در حالی که در بعضی دیگر ممکن است حتی یک بار نیز در سال رخ ندهند. متاسفانه، افراد زیادی در هنگام خواب، دچار وقفه های تنفسی مکرر می گردند که از آن به آپنه خواب یاد می شود و دارای علائم و نشانه هایی است که در این مطلب به آن می پردازیم. در این مرحله فرد نیازمند مراقبت ۲۴ ساعته بوده و تقریباً میتوان گفت، از نظر ناتوانی و نیاز به حمایت، شبیه نوزاد است. مشکلات وابسته فلج مغزی شامل اختلال بینایی و شنوایی (این موارد می تواند در برخی مواقع، مشکلات ثانویه باشد) ، ناتوانی های ذهنی و یادگیری، صرع و غیره است. بیتفاوتی و آنهدونیا را میتوان به ازدستدادن انگیزه و ناتوانی از تجربهکردن لذت تعریف کرد. وجود پارکینسون خطر ابتلا به یک فرد را برای عوارض بالقوه تهدید کننده زندگی مانند سقوط ، لخته شدن خون ، عفونت ریه و انسداد در ریه ها افزایش می دهد.
بهتر است زمان تمرین ها کم و در دفعات بیشتر انجام گردد . حذف سطوح لغزنده زمین و بازکردن فضای بین اسباب و سایل درب ساختمان می توانند به تعادل بهتر بیمار کمک کنند. حدود یک چهارم بیماران از یک دوره 10 ساله، قبل از زایمان از دست می دهند، احتمالا به دلیل تغییرات فیبروتیک در محل تزریق بای پس عطاری با از دست دادن خواص الکتریکی هدایت الکتریکی بین اتاق های قلب. آن ها خرناس کشیدن و بیدار شدن ناگهانی با احساسی شبیه به خفگی را تجربه می کنند. بنابراین برای تشخیص بهترین روش جراحی مغز، لازم است که بیماران، به متخصص مغز و اعصاب خوب و با تجربه ای در این زمینه مراجعه نمایند. برای این که فردی به این درجه از تخصص برسد باید سال های بسیاری را مشغول تحصیل علم و تجربه باشد زیرا مغز و اعصاب از مهم ترین و پیچیده ترین اندام های بدن به حساب می آیند فعالیت در این حوزه دقت، توجه و مهارت بالایی را می طلبد. کودکان معمولا شبها جای خود را خیس میکنند؛ اما بروز این اتفاق پس از ۵ سالگی و آن هم دو بار در هفته میتواند نشانه مشکل وقفه تنفسی هنگام خواب باشد.
اما همه کودکان آن طور که انتظار داریم خواب آرامی ندارند و امروزه بیش از گذشته کودکان از عارضه آپنه خواب رنج می برند. از دیگر نشانه های آپنه خواب در کودکان تعریق زیاد است. کودک وقتی دچار تنفس دشوار میشود، خواب ناآرامی دارد .این ناآرامی را می توان صبح هنگام و با دیدن ملحفه های مچاله شده پایین تخت و روی زمین فهمید که نشان دهنده حرکتهای زیاد هنگام خواب است. وقتی میخواهید قدمی بردارید ممکن است احساس کنید پاهایتان به زمین چسبیده اند. مثلا وقتی شیرخوار بعد از ۵ ماهگی هنگام بغل کردن گردنش بیفتد و صاف قرار نگیرد، همچنین وقتی که کودک راه میافتد نتواند روی پایش بایستد همه اینها از علائم ضعف عضلانی کودک است. اگر نخاع درگیر بود تشخیص دهد کدام قسمت از نخاع درگیر است مثلا گردن، نخاع پشتی و یا نخاع کمری. با این کار عضلات فک و زبان منقبض شده و این انقباض از فرو افتادن یا انسداد مسیر هوایی و ایجاد وقفه تنفسی هنگام خواب جلوگیری می کند. استرلحت های مکرر در طول انجام فعالیت ها نیز از خستگی بیمار جلوگیری می کند. انجام امور نشتاری و ظریف به زمان پس از خوردن دارو نیز میتواند عملکرد را بهبود بخشد.
وقفه تنفسی هنگام خواب میتواند منجر به بیداری مختصر شده و تکه ای از خواب را به وضعیتی از هشیاری بدل کند و کودک به خواب گردی بپردازد. کودکی که تبدار نباشد نباید با بدن عرق کرده از خواب بیدار شود و اگر پیژامه، ملحفه یا لحاف او خیس است میتواند نشانه این باشد که کودک شما در طول شب مشکل تنفسی داشته است. این حالت اغلب موجب وقفههای متناوب در تنفس، در طول خواب شده و شخص را با تنگی نفس، احساس خفگی یا نفس نفس زدن از خواب بیدار می کند. این افراد معمولا با سردرد صبحگاهی، خشکی دهان و گلو از خواب بیدار می شوند و در بیدار شدن صبح مشکل دارند. بیداریهای مکرر مرتبط با آپنه خواب، نه تنها روند خواب طبیعی را غیرممکن میکند؛ بلکه باعث خوابآلودگی شدید در روز، خستگی و تحریک پذیری نیز می گردد. خستگی و خواب آلودگی در روز، تحریک پذیری و اشکال درتمرکز از نشانه هایی است که همواره همراه این افراد است.